بارى : نهج البلاغة يكى از بزرگترين كتبى است كه در فرهنگ اسلامى به جهانيان عرضه شده وموضوعات متنوع آن حاكى از روح بزرگ منشئى آن يعنى امير المؤمنين عليه السلام مى باشد . در اين كتاب بيش از همه چيز از عدالت اجتماعى وتنفر از سمتگرى و ستم پيشه نمودن ، وارائه بهترين كادر رهبرى ، سخن گفته شده و مسائل مهم اخلاقى و تهذيب نفوس نيز از جملهء موضوعات بسيار مهم اين كتاب اند وميتوان گفت اساس سخنان على ( ع ) وائمهء اطهار اصولا اسلام سالم بر دو پايه نهاده شده است . 1 - مسائل وموضوعات انقلاب اخلاقى و خود سازى وتصحيح فرد . 2 - مسائل وموضوعات تحولات وانقلابهاى اجتماعى وباز سازى جامعه براي برقرارى عدالت اجتماعى . اين دو موضوع بزرگ ، در سراسر قوانين و احكام اسلام بوضوح به چشم مى خورد وتفكيك آن نيز از محالات مضرترين مسائل خواهد بود كه امروز نيز گريبانگير جامعهء اسلامى گشته است . روش مكتب هاى الهى كه انبياء عظام مروج آن بودند چنين بوده و هست ، ونگاهى بتاريخ جهان واسلام اين مسئله را براي همه واضح مىكند و ما براي مثال فقد به اسلام مىپردازيم . زندگى حضرت محمد ( ص ) ورسالت أو از چهل سالگى تا تشكيل حكومت اسلامى در عربستان حاكى از اين فلسفه است . خود سازى وفرد سازى وتصحيح وسالم نمودن اجتماع از مفاسد وافراد فاسد . سيره و روش امير المؤمنين ( ع ) در زمان رسول خدا ( ص ) و بعد از أو و در صدر حكومت عالى اسلامى نيز براي همهء ما روشن تر از آن است كه محتاج به هر گونه بيانى باشد . اما مجتبى ( ع ) وحسين بن على ( ع ) وبقيهء ائمه ( ع ) نيز از اين فلسفهء الهى پيروى نموده و زندگى كردند ، وميراث بزرگ اينان نشانگر اين گونه طرز